برگزیده

افراد دارای اتیسم در نوزادی در نواحی پردازش بینایی مغز تفاوت‌هایی دارند
۱۰ واقعیت درباره سالمندی و سلامت
شناسایی بیماری‌هایی که به آلزایمر ربط دارند
ارتباطات اجتماعی در اتیسم
رفتارهای تکراری و "تحریک" در اتیسم
یک توصیه برای افزایش تعادل در سالمندی
از هر هزار کودک یک تا سه نفر دارای مشکلات کم شنوایی هستند
ارتباط سروتونین با اتیسم

توانبخشی

يکشنبه ۱۲ تير ۱۴۰۱ - ۱۰:۳۱:۰۰ نسخه چاپی 0

ارتباط سروتونین با اتیسم
پایگاه اطلاع رسانی توانبخشی ایران- سروتونین، ماده شیمیایی مغز که بیشتر به دلیل ارتباطش با افسردگی شناخته شده است، ممکن است در اتیسم نیز نقش داشته باشد.

سروتونین نقش‌های زیادی در سراسر بدن دارد، از جمله در خلق و خو، خواب، اشتها و معاشرت. در روده‌ها، ماهیچه‌های درگیر در هضم را تحریک می‌کند. در خون باعث کوچک شدن یا انبساط عروق می‌شود. و در مغز، پیام ها را بین نورون‌ها منتقل می‌کند. سطوح آن در مغز ارتباط تنگاتنگی با افسردگی دارد. بسیاری از داروهای ضد افسردگی با افزایش سطح سروتونین در اتصالات عصبی کار می‌کنند.

پیوندهای ضعیف بین سروتونین و اتیسم اولین بار دهه‌ها پیش ظاهر شد. در سال 1961، مطالعه‌ای بر روی 23 فرد دارای اتیسم گزارش داد که 6 نفر از آنها سطح بالایی از سروتونین در خون خود داشتند. از آن زمان، محققان به طور مداوم دریافته اند که از هر چهار نفر در این طیف، یک نفر سروتونین خون بالایی دارد.

با انگیزه بخشی از این نتایج، چندین تیم تحقیقاتی داروهای ضد افسردگی را به عنوان درمانی برای اتیسم در 20 سال گذشته آزمایش کرده‌اند - با نتایج متفاوت. علاقه به نقش سروتونین در اتیسم در پنج سال گذشته افزایش یافته است، تا حدی به دلیل مطالعات موش‌هایی که این ماده شیمیایی را در رفتار اجتماعی دخیل می‌کنند.

 

چه چیزی می‌تواند سطح بالای سروتونین در خون افراد مبتلا به اتیسم را توضیح دهد؟


سطح سروتونین خون تا حدی توسط پروتئینی به نام ناقل سروتونین کنترل می شود که سروتونین را از روده، جایی که بیشتر سروتونین در آن ساخته می شود، به سلول های خونی خاص منتقل می‌کند.

این سطوح بسیار ارثی هستند، که نشان می‌دهد عوامل ژنتیکی آنها را کنترل می‌کنند.

برخی از افراد دارای اتیسم ممکن است انواع مختلفی را در ناقل سروتونین حمل کنند که توانایی آن را برای انتقال سروتونین به سلول های خون افزایش می دهد. موش‌های دارای این گونه‌ها سطوح بالای سروتونین خون و رفتارهایی شبیه به اتیسم دارند.

 

سروتونین در مغز چه می‌کند؟

در جنین، سروتونین به نورون‌ها کمک می‌کند تا به مکان‌های صحیح خود حرکت کنند. همچنین به آنها کمک می‌کند تا به نورون‌های دیگر در اتصالات به نام سیناپس 3 متصل شوند. سروتونین خیلی زیاد یا خیلی کم می‌تواند مضر باشد: موش‌هایی که در داخل رحم بیش از حد در معرض آن قرار می‌گیرند، در ناحیه ای از مغز که به حرکات سبیل پاسخ می‌دهد، دچار تغییر رشد می‌شوند. کسانی که خیلی کم دارند، رفتارهای تکراری و مشکلات اجتماعی دارند.

در مغز بالغ، سروتونین یک انتقال دهنده عصبی است: پیام ها را بین نورون ها منتقل می کند. سطح آن در سیناپس به شدت توسط ناقل سروتونین کنترل می‌شود، که سروتونین را به سلول های عصبی پمپ می کند و آن را برای استفاده بعدی بازیافت می‌کند. این ناقل ممکن است در افراد دارای اتیسم تغییر یابد.

سطح سروتونین خون چه ارتباطی با سروتونین در مغز دارد؟
مشخص نیست، زیرا سروتونین موجود در خون نمی‌تواند به مغز منتقل شود. مغز خودش را می سازد پیش‌بینی می‌شود که انواع ژنتیکی که انتقال سروتونین به سلول‌های خونی را توربوشارژ می‌کنند، همان اثر را در نورون‌ها داشته باشند و عملاً مقدار کمتری از آن را برای انتقال پیام‌ها در سیناپس‌ها باقی می‌گذارند. داروهای ضد افسردگی ممکن است با بازگرداندن سطح سروتونین در سیناپس کمک کنند.

 

سطح سروتونین مغز چه ارتباطی با اتیسم دارد؟

برخی از مطالعات به سطوح پایین سروتونین در مغز افراد دارای اتیسم اشاره می‌کنند.

هنگامی که بزرگسالان دارای اتیسم رژیم غذایی کم اسید آمینه تریپتوفان - ماده اولیه سروتونین - را اتخاذ می‌کنند، رفتارهای تکراری آنها بدتر می‌شود و تحریک پذیری آنها افزایش می‌یابد. آنها همچنین الگوهای تغییر یافته فعالیت مغز را در مناطق درگیر در پردازش چهره نشان می‌دهند، که نشان می‌دهد سروتونین بر رفتار اجتماعی تأثیر می‌گذارد.

مطالعات تصویربرداری از مغز همچنین نشان می دهد که برخی از کودکان اوتیستیک سروتونین بسیار کمی در مغز تولید می کنند و در برخی دیگر، سروتونین بسیار کمی به گیرنده های آن متصل می شود.

 

آیا درمان‌هایی که باعث افزایش سطح سروتونین می‌شوند،  ویژگی‌های اتیسم را کاهش می‌دهند؟

احتمالا. به نظر می‌رسد داروهای ضد افسردگی که به سروتونین اجازه می‌دهند برای مدت طولانی‌تری در سیناپس باقی بماند، رفتارهای تکراری را در برخی از بزرگسالان اوتیستیک کاهش می‌دهند. این داروها که مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) نامیده می‌شوند، هنوز برای کودکان  دارای  اتیسم مفید نیستند. اما کارآزمایی‌های بالینی این داروها به دلیل اثرات قوی دارونما که ممکن است تشخیص مزایا را دشوار کند، مختل می‌شود.

شواهد اولیه نشان می‌دهد که در بزرگسالان  دارای اتیسم، ماده فعال داروی «اکستازی» که سطح سروتونین را در مغز افزایش می‌دهد، به نظر می‌رسد اضطراب اجتماعی را کاهش می‌دهد.

برخی از مدل‌های موش اتیسم سطح سروتونین مغز پایینی دارند. درمان یکی از این گونه‌ها از موش‌ها با SSRI که از بدو تولد شروع می‌شود، از رفتارهای اجتماعی مشابه اتیسم جلوگیری می‌کند. و افزایش مصنوعی سروتونین در مدل موش دیگری موش ها را اجتماعی تر می‌کند.

 

آیا سطح سروتونین در رحم بر خطر اتیسم کودک تأثیر می‌گذارد؟

برخی از مطالعات بررسی کرده اند که آیا قرار گرفتن در معرض داروهای ضد افسردگی در رحم تأثیری بر خطر اتیسم دارد یا خیر. پاسخ نامشخص است. یک مشکل این است که محققان اغلب نمی توانند اثر داروی ضد افسردگی را از افسردگی زمینه ای مادر جدا کنند. برای مثال داشتن سابقه خانوادگی افسردگی با اتیسم مرتبط است.

 

تحقیقات در مورد سروتونین و اتیسم به کجا می‌انجامد؟

برخی از محققان در حال آزمایش هستند که آیا داروهایی که گیرنده‌های سروتونین را فعال می‌کنند، مدل‌های موش اتیسم را اجتماعی‌تر می‌کنند یا خیر. دیگران در حال کار بر روی استراتژی هایی هستند که فعالیت ناقل سروتونین را بدون مسدود کردن کامل آن کاهش می دهد.


مطالب مرتبط

  • +


به ما بپیوندید